Sunday, November 22, 2009

Αιώνια επιστροφή

Πράγματι είναι τρομαχτική η παρακολούθηση λεπτομερειών κατά την εφαρμογή της υπόθεσης του Νίτσε περί αιώνιας επιστροφής, να ξανασυμβαίνει επ'άπειρον η ζωή, σε καρμπόν χρόνου, ύπαρξης, περιστάσεων: κι ας μην πάρει κανείς τα επεισόδια που χαράχτηκαν με την ατσάλινη σμίλη στα μικρά χρόνια, ας μην υπολογίσει τα βήματα από το σχολείο πίσω στη σκάλα του σπιτιού ή τους κύκλους που γράφαμε στον προαύλιο χώρο, ή ας αγνοήσει πονηρά τα δρομολόγια στα νυχτερινά λεωφορεία του ΟΑΣΘ, ας κάνει εν ολίγοις ό,τι μπορεί για να στρογγυλέψει τη μνήμη του χρόνου. Θα αρκούσε η άνοιξη εκείνη, όταν γύρισε από τον κήπο του αστεροσκοπείου (όχι, δεν είναι το κεφαλαιογράμματο των Αθηνών) κι είχε μαζέψει σε μικρή χαρτοσακούλα για ξηρούς καρπούς ροζ μικρά-μικρά μπουμπούκια ενός καλλωπιστικού δέντρου με κορμό γέρικο και με έρανε, ενώ καθόμουν ακίνητος, εμβρόντητος από το ανεπανάληπτο της ομορφιάς. Το θυμήθηκα καθώς έφτιαχνα το παρακάτω...

Labels: , , ,

6 Comments:

Anonymous Ροδούλα said...

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ. ΒΑΣΙΛΗ!!!
ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

11:27 AM  
Blogger Vas said...

καλή μου Ροδούλα, άρχισα κάτι "Αναβάσεις" και "Καθόδους" με το χρόνο τελευταία.

12:10 PM  
Anonymous Γιώργος said...

Εγώ πάλι Βασίλη μου γιατί θυμήθηκα, καθώς το διάβαζα, εσένα στην Αθήνα κι εμένα μαζί να περιδιαβαίνουμε.....και πάλι σαν να νιώθω αυτό το πήγαιν έλα σου, μας, όλων μας όπου αενάως προσπαθούμε να καταλάβουμε, να αισθανθούμε....Εξαιρετικό Βασίλη μου, να σαι καλά!

9:45 PM  
Blogger Vas said...

Ναι, Γιώργο μου, τόσα στενά και παράδρομοι. Πού να σκεφτεί κανείς στο εκεί και το τότε ότι τα χαρτογραφούσαμε με τα ελαφρά μας πατήματα...

8:01 AM  
Anonymous Anonymous said...

"Που 'ναι τα χιόνια τα αλλοτινά;"
Έτσι δεν το 'λεγε ο τροβαδούρος;

όνειρα γλυκά,

η φρέσκια στη Λευκάδος

12:25 AM  
Blogger Vas said...

στα όνειρα, στους φύλακες του ύπνου, ίσως να είναι και τα χιόνια και οι άνοιξες. εκεί ο καθένας καλλιτεχνεί κατά το δύνασθαι.

7:45 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home