Thursday, March 05, 2009

Οι μαριονέτες

Ο ήρωας-μαριονέτα είναι κομμάτι της παθολογίας της γραφής.
Από άλλες προθέσεις μπορεί να ξεκινούν οι συγγραφείς, (η διαφωτιστική πρόθεση της εφαρμοσμένης φιλοσοφίας, για παράδειγμα, ή το άτολμο τσαλαβούτημα στα προσωπικά περιστατικά- ή κι άλλες αιτίες) αλλά στα ίδια φτάνουν.
Όταν διαβάζεις Το παιδί-θαύμα της Ιρέν Νεμιρόβσκυ, κείμενο του 1927 όταν η Ιρέν ήταν 24ετής, το δέχεσαι ίσως και κάτι ξεχωρίζεις που να λάμπει. Τουλάχιστον η διαδοχή αντιθετικών εικόνων, κάποιες εγκιβωτισμένες ιστορίες που παρατίθενται αδρά σχεδιασμένες.
Αλλά όταν διαβάζεις το Ανήρ εκδιδόμενος του Ευάγγελου Αδαμάκη, κείμενο του 2008, που διαφημίζεται ως αυτοβιογραφικό, τότε γίνεσαι έξαλλος. Όχι τόσο με τον αδικαίωτο καημό της αιωνιότητας που βασανίζει τον καθένα που κρατάει το μολύβι ή πατάει τα πλήκτρα, όσο με τα κριτήρια των εκδοτών.

Labels: ,

2 Comments:

Blogger lemon said...

Η ταινία Captain Abu Raed (http://www.imdb.com/title/tt1017428/) είναι ότι, όλο κι όλο, ξέρουμε για την Ιορδανία. Πολύ όμορφη. Και η πόλη (το Αμμαν), και η ταινία!

Γράφετε πολύ όμορφα.

11:11 PM  
Blogger Vas said...

Φαντάζομαι και τουριστικές διηγήσεις φίλων για την Πέτρα και συνταγές του Μαμαλάκη, από τα ταξίδια στην Ανατολή. Μου άρεσαν όσα διαλέγετε να σημειώσετε! Ιδίως εκεί που η ζωή διαμαρτύρεται και διεκδικεί το δίκιο της έναντι της επαγγελματικής ιδιότητας.

7:42 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home